سجادی پناه 26 مرداد 1405 - 4 روز پیش زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
کپی شد!
0

آیا رایگان‌سازی بلیت مترو و اتوبوس تقلب در انتخابات محسوب می شود؟!

اگر نتوان میان «رایگان‌کردن بلیت مترو و اتوبوس» و «صرفه‌جویی واقعی در مصرف بنزین» رابطهٔ علّی، مستند و قابل اندازه‌گیری برقرار کرد، این اقدام از منظر امنیت انتخاباتی در ردیف رفتارهای مداخله‌گرانه و مخدوش‌کنندهٔ سلامت رقابت قرار می‌گیرد و دستگاه‌های نظارتی باید فوراً ورود کنند.
زیرا در غیاب این رابطهٔ علّی، تصمیم مذکور نه یک سیاست حمل‌ونقلی، بلکه ابزار جهت‌دهی به رأی‌دهندگان است

لایهٔ اول: فقدان توجیه سیاستی = نشانهٔ مداخله انتخاباتی

رایگان‌سازی خدمات عمومی، اگر بدون پشتوانهٔ کارشناسی و بدون سنجش اثر واقعی بر کاهش مصرف سوخت انجام شود، از حالت «سیاست عمومی» خارج و وارد حوزهٔ سوءاستفاده از منابع عمومی می‌شود.
در امنیت انتخابات، هر اقدامی که ظاهر خدماتی داشته باشد اما اثر انتخاباتی تولید کند، در دستهٔ «اقدامات پوششی» طبقه‌بندی می‌شود.

لایهٔ دوم: ایجاد امتیاز اقتصادی برای رأی‌دهندگان
وقتی مدیران شهرداری که خود نامزد هستند، هزینهٔ حمل‌ونقل را صفر می‌کنند، یک امتیاز اقتصادی مستقیم به شهروندان داده می‌شود.
این امتیاز، اگر فاقد توجیه فنی باشد، مصداق خرید رأی غیرمستقیم است؛
یعنی ایجاد منفعت مالی کوچک اما گسترده برای شکل‌دهی رفتار رأی‌دهنده.

لایهٔ سوم: برهم‌زدن توازن رقابت نامزدهای دیگر چنین دسترسی‌ای به زیرساخت شهری ندارند.

بنابراین این اقدام، مزیت ساختاری ناعادلانه ایجاد می‌کند و زمین رقابت را از حالت بی‌طرف خارج می‌سازد.
در ادبیات امنیت انتخابات، این وضعیت در دستهٔ نابرابری ساختاری میان نامزدها قرار می‌گیرد.

لایهٔ چهارم: سیگنال‌سازی روانی پیش از موعد

رایگان‌سازی حمل‌ونقل عمومی، حتی اگر کوتاه‌مدت باشد، یک سیگنال سیاسی تولید می‌کند:
«ما مدیرانی هستیم که برای مردم خرج می‌کنیم.»
این سیگنال، ذهن رأی‌دهنده را پیش از آغاز رسمی رقابت شکل می‌دهد و در چارچوب امنیت انتخابات، فضاسازی انتخاباتی پیش از موعد محسوب می‌شود.

لایهٔ پنجم: خطر شبکه‌سازی رأی

رایگان‌سازی گستردهٔ خدمات شهری می‌تواند به‌صورت ناخواسته یا هدفمند، شبکه‌های رأی‌دهی هدایت‌شده ایجاد کند؛
به‌ویژه در مناطقی که حمل‌ونقل عمومی نقش حیاتی دارد.
این شبکه‌ها در روز انتخابات می‌توانند به‌عنوان بلوک رأی قابل مدیریت عمل کنند.

بنابراین اگر رابطهٔ علّی میان «رایگان‌سازی حمل‌ونقل» و «صرفه‌جویی واقعی در مصرف بنزین» اثبات نشود، این اقدام از منظر امنیت انتخابات در سه عنوان اصلی قابل طبقه‌بندی است:

  • سوءاستفاده از منابع عمومی برای کسب رأی
  • خرید رأی غیرمستقیم از طریق امتیازدهی اقتصادی
  • فضاسازی انتخاباتی پیش از موعد و برهم‌زدن توازن رقابت

در چنین شرایطی، دستگاه‌های نظارتی، هیئت‌های تخلفات اداری و نهادهای امنیت انتخاباتی باید ورود فوری داشته باشند؛ زیرا این رفتار می‌تواند مسیر انتخابات را پیش از روز رأی‌گیری منحرف کند.

نویسنده
MAJID SAJADI
مطالب مرتبط
نظرات

دیدگاهتان را بنویسید!

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *