در دلِ شبهای آرامِ خلیجفارس، ملوانان یک اصل را خوب میشناسند:
کشتیای که بیاجازه سکانش را میچرخانند، نهفقط مسیرش که آرامش سرنشینانش را هم بههم میریزد.
ماجرای اعلام ناگهانی بنزین ۸۷ هزار تومانی در کرمان، دقیقاً همین بود؛ چرخاندن سکان یک کشتی ملی، بدون قطبنما، بدون هماهنگی، و بدون آنکه کسی به موجهایی که بهدنبال آن میآید فکر کرده باشد.
۱. غافلگیری جامعه؛موجی که از دلِ سکوت برخاست
افکار عمومی در حساسترین پرونده اقتصادی–اجتماعی کشور، با عددی روبهرو شد که بیشتر شبیه انفجار یک بمب اتم در آبهای اقیانوس اطلس بود که قرار بود موج آن به سواحل آمریکا برسد؟!!!.
رقم نجومی، بدون توضیح درباره سهمیهها و سازوکارهای جبرانی، جامعه را در معرض آشوب روانی قرار داد؛ همان لحظهای که ناخدای بیاجازه، سکان را چرخاند و موجها از هر سو برخاستند.
۲. نقض دستور رئیسجمهور؛شکستن دستور در اتاق فرمان
معاون رئیسجمهور که پیشتر تأکید کرده بود؛ هر تغییر در قیمت بنزین باید با مردم در میان گذاشته شود.
اما اعلام طرحی که نه با مردم، نه با استاندار، و نه با مقامات کشوری هماهنگ بود، نوعی نافرمانی مدیریتی است؛ این یعنی همان لحظهای که ملوانی تازهکار، بیاجازه وارد اتاق فرمان میشود و مسیر کشتی را عوض میکند.
۳. زمینهسازی برای شایعهپراکنی؛مهآلود کردن افق دید
در میانه جنگ روانی و اقتصادی، اعلام و سپس تکذیب یک طرح بزرگ قیمتی، بهترین خوراک برای دشمنان است.
این رفتار، افق دید جامعه را مهآلود میکند؛ درست مثل زمانی که چراغهای کشتی خاموش میشود و هر نور دوردستی، به چشم مسافران «تهدید» دیده میشود.
۴. هزینههای سنگین اجرایی؛سوختی که بیهوده مصرف شد
تجهیز بیش از ۲۰۰ جایگاه سوخت، هزینه مالی و انسانی قابلتوجهی داشت؛ هزینهای که یکشبه دود شد و به هوا رفت.
در زبان دریانوردی، این همان لحظهای است که کشتی برای مانور اشتباه، سوخت زیادی مصرف میکند و بعد معلوم میشود مسیر از ابتدا غلط بوده است.
مطالبه ملی مردم ایران بر پایه:
ـ حساسیت مضاعف موضوع بنزین
بنابراین مردم ایران خواستارند:
۱- عزل فوری مقام مسئول بهدلیل نقض آشکار دستورات عالیه و ایجاد تنش روانی
۲- تشکیل پرونده قضایی برای روشن شدن اینکه این اقدام از روی علم بوده یا سادهانگاری
۳ـ تدوین سازوکار قانونی برای جلوگیری از تکرار چنین رفتارهایی
۴- شفافسازی هزینهها و نحوه جبران آن
۵ـ عذرخواهی رسمی بابت ایجاد نگرانی در موضوعی که خط قرمز آرامش ملی است
هشدار نهایی؛
این آخرینباری باید باشد که کشتی کشور، با میلیونها مسافر این گونه متلاطم می شود، اینجا , جای آزمونوخطا نیست.
اگر امروز با این رفتار برخورد قاطع نشود، فردا هر مدیری میتواند با یک اعلام نسنجیده، بازار ارز، بورس یا آرامش اجتماعی را بههم بریزد و بعد همهچیز را به حساب «بی تدبیری» بگذارد.
ملت ایران اجازه نمیدهد آرامش روانیاش با مانورهای بیقطبنما به بازی گرفته شود.
این ماجرا باید به خط قرمزی بدل شود که از این پس هیچکس جرأت عبور از آن را نداشته باشد؛ مرزی که نه فقط هشدار، بلکه اعلام پایانِ بیتوجهی و آغاز مسئولیتپذیری جمعی است.
