جناب آقای دکتر دهنوی
در فراق جانگداز مادر، واژهها یارای تسلای خاطر شکیبای شما را ندارند. مادر، آن حقیقتِ ازلی، آغوش بیکران مهر و پناه همیشگی جان است که نبودنش، حفرهای ژرف در تار و پود هستی بر جای میگذارد.
نور وجودش اما، هرگز به غروب نمینشیند؛ که مادران، اگر چه از نظرگاه خاک رخت برمیبندند، در افلاکِ یاد و دریای دعای خیرشان، همواره حاضر و جاریاند. او اینک در آغوش رحمت بیکران الهی، از هر گزندی در امان است.
شکیبایی تان در این ماتم جانسوز، جز زیبایی و وقار بر قدر و منزلت شما نخواهد افزود. روح پاکش غریق رحمت حق، و دل دریایی تان از الطاف خفیه پروردگار لبریز باد.
از ژرفای دل در این اندوه، همدرد و همنوای شما هستم.
