سجادی پناه 23 تیر 1405 - 2 هفته پیش زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
کپی شد!
0

امنیت؛ هنر درخشیدن بدون دیده شدن

در جهان سینما، همیشه ستاره‌ها نیستند که بار روایت را بر دوش می‌کشند. گاهی بازیگر نقش مکمل است که با حضوری کم‌صدا، اما دقیق و بی‌خطا، شالوده فیلم را نگه می‌دارد؛ همان کسی که اگر از قاب حذف شود، حتی پرنورترین صحنه‌ها هم فرو می‌ریزند و روایت، رشته اتصال خود را از دست می‌دهد. او برای دیده‌شدن نمی‌جنگد؛ برای دیده‌ماندنِ داستان کار می‌کند.

مدیریت امنیت ملی نیز همین منطق را دارد؛ منطقی که در آن «موفقیت»، نه در تیترها، بلکه در «نبود بحران» معنا پیدا می‌کند. بهترین مدیر امنیتی کسی نیست که نامش هر روز در رسانه‌ها تکرار شود؛ بلکه کسی است که با دوراندیشی، با چیدمان دقیق نیروها، با تصمیم‌هایی که درست در لحظه درست گرفته می‌شوند، اجازه نمی‌دهد بحران اصلاً متولد شود. امنیت، صحنه نمایش نیست؛ پشت‌صحنه اداره یک کشور است؛ جایی که اگر چراغ‌ها درست تنظیم نشوند، بازیگران اصلی هم فرصت درخشش پیدا نمی‌کنند.

همان‌گونه که یک نقش مکمل می‌تواند ضامن موفقیت یک فیلم باشد، مدیر امنیتی نیز می‌تواند ستون پایداری یک ملت باشد؛ بی‌هیاهو، بی‌مصاحبه، بی‌نام. ارزش او زمانی آشکار می‌شود که نبودش، آرامش جامعه را دچار لرزش می‌کند؛ درست مثل پیچ کوچکی که اگر از سازه جدا شود، تمام بنا را می‌لرزاند.

تحلیل ترورهای سال‌های اخیر نیز همین حقیقت را فریاد می‌زند. اگر این ترورها را از زاویه «ضربه به لایه‌های قدرت» ببینیم، چهار موج روشن پیش چشم ما قرار می‌گیرد:

1. موج فرماندهان برون‌مرزی:
قاسم سلیمانی، رضی موسوی، زاهدی و دیگر فرماندهان مرتبط با محور منطقه‌ای.

2. موج دانشمندان و زیرساخت علمی:
علی‌محمدی، شهریاری، احمدی‌روشن، فخری‌زاده و دیگر متخصصان.

3. موج فرماندهی عالی نظامی:
باقری، سلامی، رشید، حاجی‌زاده و دیگر فرماندهان ارشد.

4. موج اطلاعاتی ـ امنیتی:
خطیب ، کاظمی، محقق و برخی مدیران اطلاعاتی.

این چهار موج نشان می‌دهد که هدف دشمن صرفاً حذف افراد نیست؛ بلکه تضعیف تدریجی ارکان قدرت و زنجیره فرماندهی، تصمیم‌گیری و امنیت کشور است. اگر سه موج نخست، فرماندهان میدانی، دانشمندان و فرماندهان عالی نظامی را هدف قرار داد، رسیدن موج چهارم به مدیران اطلاعاتی و امنیتی، از تغییر راهبرد دشمن حکایت دارد؛ راهبردی که می‌کوشد پیش از آنکه تصمیمی گرفته شود یا تهدیدی مهار گردد، مغز متفکر و شبکه مدیریت امنیت را هدف قرار دهد. از همین رو، ارزش واقعی مدیران امنیتی در آن است که بحران‌ها را پیش از وقوع خنثی می‌کنند و با ایجاد ثبات، زمینه را برای فعالیت و موفقیت دیگران فراهم می‌آورند.

نویسنده
MAJID SAJADI
مطالب مرتبط
نظرات

دیدگاهتان را بنویسید!

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *