اقدام ایران در اعلام آزادی مشروط تردد کشتیهای تجاری از تنگه هرمز، نه صرفاً یک مانور تاکتیکی در هندسه قدرت، که تجلی اراده استراتژیک تهران در پاسداشت اصل «وحدت میدانها» و صیانت از سرمایه نمادین و راهبردی محور مقاومت یعنی حزب الله است.
با گره زدن سرنوشت شریان حیاتی اقتصاد جهانی به نسیم آتشبس در لبنان، جمهوری اسلامی ایران مرزهای ژئوپلیتیکی را درنوردید تا ثابت کند امنیت حزبالله و آرامش ضاحیه جنوبی، خط قرمزی است که بر معادلات انرژی در خلیج فارس سایه میافکند.
این هنرنمایی دیپلماتیک، تصویری فاخر از «دست در دستِ مقاومت» را به نمایش میگذارد؛ جایی که ایران با قدرت دریایی خود، سپری برای جان پناه لبنان میشود و به جهان یادآوری میکند که آرامش آبراه بینالمللی، در گرو امنیت متحدان راهبردیاش در مدیترانه شرقی است.
بدین سان، تهران با زبانی فاخر و آمیخته به عینیت قدرت، نه فقط حمایت از حزبالله را به فریضهای اجرایی بدل ساخته، بلکه جغرافیای مقاومت را تا عمق آبهای گرم خلیج فارس امتداد بخشیده است.
