آمریکا دو تله پهن کرده است.
یکی نرم، یکی سخت.
یکی در ذهن، یکی در میدان.
اما مقصد، یکی است: فرسایش ایران.
تله نخست، لبخند دارد.
نامش «توقف نامحدود غنی سازی» است.
میگوید امضا کنید تا بحران تمام شود.
اما پشت این امضا، پرسشی تلخ میخوابد:
«پس این همه سال هزینه برای چه بود؟»
اگر غنیسازی متوقف شود،
روایتِ مقاومت ترک برمیدارد.
شکاف دولت و ملت فعال میشود.
معیشت، چماقِ قضاوت میشود.
و سرمایه نمادین نظام، آرامآرام آب میرود.
این جنگ، جنگ گلوله نیست.
جنگ روایت است.
جنگ مشروعیت است.
جنگی که در آن دشمن میکوشد مردم را مقابل تصمیمساز بنشاند.
بیصدا. بیدود. اما عمیق.
اما تله دوم، صریحتر است.
اگر مخالفت کنی،
گزینه «حمله» روی میز میآید.
ایالات متحده و اسرائیل میتوانند آتش را شعلهور کنند.
زیرساختها هسته ای آسیب میبیند.
فشار، عینی و ملموس میشود.
در این سناریو،
هزینه مادی بالاست.
اما یک تفاوت بنیادین وجود دارد:
آغازگر جنگ، ایران نیست.
چهره متجاوز در تاریخ ثبت میشود.
و تاریخ، مقاومت و نه وادادگی را با مرکب دیگری مینویسد.
این همان نقطه جدال است:
امنیت یا مشروعیت؟
معیشت یا بازدارندگی؟
امضا یا ایستادگی؟
در هر دو حالت نتیجه یکی است؛
تضعیف ایران.
اما مسیرها یکسان نیستند.
در جنگ نرم،
فرسایش از درون آغاز میشود.
اعتماد، قطرهقطره میریزد.
در جنگ سخت،
تهدید بیرونی میتواند انسجام درونی بیافریند؛
دستکم در کوتاهمدت.
ایران تاریخی طولانی در برابر تجاوز دارد؛
حافظهای که با فشار خارجی بیدار میشود.
اگر قرار باشد تأسیسات هستهای نابود شود،
سؤال این است:
با امضای خودمان؟
یا با بمبِ متجاوز؟
تفاوت در «چگونگی ثبت تاریخ» است.
در اولی، تصویر عقبنشینی میماند.
در دومی، تصویر ایستادگی.
اما سیاست فقط میدان تصویر نیست؛
میدان محاسبه نیز هست.
توان بازسازی، تابآوری اقتصادی، انسجام اجتماعی.
افتخار، اگر بر خاکستر اقتصاد بنشیند، پایدار نمیماند.
آمریکا میکوشد دوگانه بسازد:
یا تسلیم، یا جنگ.
اما هنر سیاست، شکستن همین دوگانه است.
نه افتادن در تله نرم.
نه لغزیدن به دام سخت.
بلکه تبدیل تهدید به ابزار چانهزنی.
ایران اگر بخواهد از این پیچ تاریخی عبور کند،
باید امنیت را با معیشت پیوند بزند.
باید مقاومت را به رفاه گره بزند.
و اجازه ندهد دشمن، روایت را از دستش بگیرد.
دو تله پهن شده است.
اما سرنوشت، فقط با انتخابِ میان «بد» و «بدتر» نوشته نمیشود.
گاهی راه سوم، در دلِ صبر راهبردی متولد میشود.
