کل کشته‌های کرونا، صد و هفتاد نفر است ولی هزاران کودک در سطح جهان روزانه به خاطر سوءتغذیه می‌میرند اما کسی این‌گونه هشدار جهانی نمی‌دهد؟ نزدیک به سیصد و شصت هزار کودک روهینگیایی که از ترس آدم سوزی ارتش میانمار به جنگل‌های خطرناک بنگلادش فرار کرده‌اند، در معرض هزاران بدبختی بیشتر نیستند؟

گروه اجتماعی: دکتر علیرضا شیری – پزشک و آموزش‌دیده طرح‌واره درمانگری – در یادداشت پیش رو به مدیریت افکار عمومی با مهندسی دیتا توسط رسانه‌ها که اخیراً در موضوع ویروس کرونا به‌شدت قوی‌تر از گذشته شده، پرداخته و معتقد است کل کشته‌های این داستان نامعلوم، صد و هفتاد نفر است ولی هزاران کودک در سطح جهان روزانه به خاطر سوءتغذیه می‌میرند اما کسی این‌گونه هشدار جهانی نمی‌دهد؟ نزدیک به سیصد و شصت هزار کودک روهینگیایی که از ترس آدم سوزی ارتش میانمار به جنگل‌های خطرناک بنگلادش فرار کرده‌اند، در معرض هزاران بدبختی بیشتر نیستند؟

 

به گزارش بولتن نیوز، متن این یادداشت که در صفحه اینستاگرام دکتر شیری منتشرشده، به شرح زیر است:

 

من چند روزی است که در دوبی هستم و دیروز کاملاً ترس از ویروس کرونا را با چشمانم دیدم؛ طوری مردم ماسک زده‌اند و همه مشغول ضدعفونی دست و صورتشان که توجه آدم جلب می‌شود.

 

دیروز توی مترو به مردم وحشت‌زده و خسته که نکاه می‌کردم، خودم هم پکیدم، از این فضای ناامید وحشت‌زده، یک‌هوا هم بیشتر ترسیدم.

 

سناریوی وحشت آفرینی از ویروس کرونا/ چرا کشته‌های سوءتغذیه که صدها برابر ویروس ناشناخته چینی است، برجسته نمی‌شود؟

 

فارغ از جنبه پزشکی و سلامت؛ این حجم از تزریق ترس در مدیاهای مجازی و رادیو و کانال‌های تلویزیونی موجب ترس و ناامنی جهانی شده که بی‌سابقه بوده است.

 

من طبیب هم هستم، جنبه اپیدمیولوژیک بیماری را می‌فهمم (اطلاعات نحوه توزیع بیماری و تحلیل آمارهای بهداشتی) اما کمی عقب‌تر می‌ایستم و به مدیریت افکار عمومی با مهندسی دیتا توسط رسانه‌ها فکر می‌کنم.

 

این جمله را بخوانید:

«یک گرم سم بوتولونیوم در بعضی مواد غذایی مثل کنسروهای ماهی می‌تواند چهارده میلیون شهروند تهران را از بین ببرد در ظرف نیم ساعت»

 

این جمله درست است ازنظر آمار پزشکی ولی آیا اساساً لازم است من نگران وقوعش باشم؟ چقدر؟ چرا باید این مقدار سم در آب مصرفی کل شهروندان بیاید؟ احتمالش چقدر است؟

 

مطرح نکردن این سؤالات (تفکر سنجه گر، تفکر انتقادی) مغز را دچار بی‌دفاعی و اطاعت‌پذیری می‌کند.

 

ولی من با این طرز بیان جمله درست علمی، مهندسی غیراخلاقی می‌کنم رفتارها و اضطراب تو را (سؤال این است که چگونه دیتا تزریق کنیم که موجب تغییر رفتار بشود؟)

 

معمولاً در شوک‌های خبری، دولت‌ها و شرکت‌ها مشغول یک کار فاجعه‌بارتر هستند که نمی‌خواهند حواس سمتش بیاید.

 

کل کشته‌های این داستان نامعلوم، صد و هفتاد نفر است ولی هزاران کودک در سطح جهان روزانه به خاطر سوءتغذیه می‌میرند اما کسی این‌گونه هشدار جهانی نمی‌دهد؟ نزدیک به سیصد و شصت هزار کودک روهینگیایی که از ترس آدم سوزی ارتش میانمار به جنگل‌های خطرناک بنگلادش فرار کرده‌اند، در معرض هزاران بدبختی بیشتر نیستند؟ گرسنگی کاملاً عریان به قتل‌عام مردم دنیا و کودکان مشغول است ولی دوربین‌ها و میکروفون‌ها سراغشان نمی‌روند! هم آن‌ها انسان‌اند هم کمی نان و غذا موضوع را حل می‌کند پس داستان چیست؟

الله‌اعلم

 

سناریوی وحشت آفرینی از ویروس کرونا/ چرا کشته‌های سوءتغذیه که صدها برابر ویروس ناشناخته چینی است، برجسته نمی‌شود؟

 

پی‌نوشت:

کتاب دروغ‌های مسلح (شیوه‌های اندیشیدن انتقادی در عصر پساحقیقت) نوشته دَنیل جی. لِویتین (۱۹۵۷) است. این کتاب برنده جایزه کتاب تجاری سال ۲۰۱۷، درواقع کنکاشی درباره حقیقت و مهارت کشف آن در میان انبوهی از دروغ‌ها است. «این کتاب سه بخش با عناوین ارزیابی اعداد، ارزیابی لغات و ارزیابی جهان دارد و در هر بخش به ما توضیح می‌دهد چگونه دروغ‌هایی را می‌توان با چهره‌ای متفاوت عرضه کرد»