انتساب این جمله که چه اشکالی دارد “که از افراد دوتابیعتی ، سه تابیعتی و پنج تابیعتی در مدیریت کشور استفاده کنیم ” از زبان کسی که به تازگی در مسند ریاست گزینش کشور سکنی گزیده ، زنگ خطری را برای دلسوزان نظام مقدس اسلامی به صدا درآورده است.
انقلاب عزیز ما در طول حیات پر ثمرش، همواره خنجر زهر آلوده افراد دوتابعیتی را بر پشت و پهلوی خود احساس کرده است. خاطرات خیانت محمد جعفر محلاتی (تبعه امریکا) و سیروس ناصری (شهروند اتریشی مقیم انگلیس ) درموضوع قطعنامه ۵۹۸ و نقش سید حسین موسویان و دری اصفهانی در پرونده مذاکرات هسته ای، و از همه آشناتر خروج سرمایه هنگفت خاوری مدیرعامل پیشین بانکی ملی و نقش اساسی او در اختلاس سه هزار میلیاردی را مردم مان هنوز فراموش نکرده اند. جه بسا ممکن است این افراد پیشاپیش اندیشه خیانت به کشور را در سر نمی پروراندند . اما دوتابعیتی بودن آنها و کثرت ترددشان بین کشورهای مبدا و مقصد پوشش مناسبی را فراهم کرده تا آنها در دامن سرویس های اطلاعاتی بیگانه قرار گرفته و زمینه نفوذ بوسیله آنها رقم خورده باشد.
اما اظهارت آقای نقویان این سوال را در اذهان و عقول جامعه می رویاند که چگونه ممکن است فردی که تابیعت کشور دیگری را پذیرفته و سوگند خورده باشد که منافع آن کشور را به منافع سایر کشورهای دیگر ترجیح دهد قادر است از منافع ملی کشورمان حفاظت نماید.اگر آنها به دروغ این قسم را خورده باشند که رئیس گزینش کشور می بایستی آنها را بدلیل صفت دروغگویی رد صلاحیت نماید و در صورتی که این افراد به قسم خود وفادار مانده باشند باز هم رئیس گزینش کشور بدلیل پروژه نفوذ، می بایست درصلاحیت آنها برای انتصاب به پست های مدیریتی کشور تردید نماید. پس در هر دوحالت این افراد قادر نیستند در نظام مدیریتی کشور جایگاهی داشته باشند.
این دومین اظهارت عجیب ایشان است دقت و مراقبت در بیاناتشان را ، به این برادر روحانی توصیه می نماییم.

سخنرانی دکنر سجادی پناه در جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی