آقای نوبخت در برنامه نگاه یک سیما حدوداً ۲ ماه پیش فرمودند که امروز براساس معیارهای قدرت اقتصادی، ایران جز ۱۸ کشور بزرگ جهان است.

مرکز آمار ملی ایران و دفتر سند آمایش سرزمینی هر دو به لحاظ ساختاری، زیر مجموعه جناب آقای نوبخت قرار دارند. و این استقرار بدرستی صورت گرفته است زیرا بدون این دو اساساً برنامه ریزی برای کشور امکان پذیر نیست. به همین دلیل مسولین ارشد نظام با اطمینان خاطر می توانند به صحبت های بالاترین مرجع آماری کشور یعنی فرمایشات جناب آقای نوبخت استناد نمایند.

اما زمانی که آمار دقیق، شفاف و بهنگام از سوی “سازمان برنامه و بودجه” اعلام نمی شود حرکت و تصمیم‌گیری مدیران ارشد به مثابه رانندگی در جاده مه آلود تصور می گردد که هر چقدر غلظت این مه بیشتر باشد، امکان اندازه‌گیری احتمال تصادف هم کاهش می یابد. در چنین شرایطی، اولین چیزی که قربانی می‌شود، چشم‌انداز و برنامه های توسعه کشوراست. به روایت دستگاه های نظارتی متوسط اجرای ۶ برنامه توسعه بعد از انقلاب بین ۳۰ تا ۴۰ درصد ارزیابی شده است . مسلم است با وجود این نوع آمار ها، تمام استراتژی های توسعه کشور، “مرده” به دنیا می آیند.

باعث تاسف است که سند آمایش سرزمین که ستون فقرات برنامه ریزی هر کشوری محسوب می شود در مجموعه آقای نوبخت در ماه قبل تازه به تصویب می رسد و ایشان در هنگام رونمایی آن اعلام می کند که تدوین و تصویب این اسناد میراثی از سوی دولت یازدهم و دوازدهم برای دولت های آینده و نسل‌های بعدی است. به واقع اگر بنیان این سند را نیز همین نوع آمارهای تشکیل داده باشند آن وقت این میراث به زعم ایشان گرانبها به چه درد نسل های آینده خواهد خورد ؟!

در هر صورت سه حلقه آمار ، برنامه ریزی و مدیریت از حلقه های توسعه یک کشور به شمار می رود و رئیس جمهور آینده می بایست بجای قرار دادن یک فرد سیاسی در راس سازمان برنامه و بودجه ، یک فرد متخصص را برای آن مجموعه مهم که قطب نمای حرکت جمهوری اسلامی به شمار می رود، انتخاب نماید.

آقای نوبخت منتظرعذرخواهی شما هستیم.

دکتر مجید سجادی پناه ، استاد دانشگاه